Reformy gospodarcze na przełomie XX i XXI wieku
XII zjazd KPCh (1982) dokonał krytycznej oceny sytuacji i polityki Mao. Uchwalono nową konstytucję. Rozpoczęto budowę gospodarki rynkowej – w ChRL pojawiły się reklamy i specjalne strefy ekonomiczne. Chińscy studenci zaczęli odjeżdżać zbyt granicę, i cudzoziemcy przyjeżdżać do Chin. W latach 80. nastąpił renesans chińskiej kultury, wykonany przez prokreacja doświadczone przez rewolucję kulturalną. to wtedy narodziła się nowa literatura, symbolizowana przez Gao Xingjiana, laureata literackiego Nobla z 2000 r., i także nowe kino, które tworzyli tacy twórcy jako Zhang Yimou i Chen Kaige. Lata 80. to także poród kultury popularnej w ChRL. to wtedy narodził się chiński rock'n'roll (patrz: Cui Jian) i wybuchła moda na muzykę disco. era ów był przerwany przez reakcje partyjnego betonu, takie jako kampania przeciw zanieczyszczeniom duchowym (1983), czyli przeciw hurtowej okcydentalizacji (1986).
Lata 80. przyniosły także rozkwit ruchu prodemokratycznego rozwijanego przez takich myślicieli jako Fang Lizhi. jesienny czas Ludów w Europie Wschodniej zradykalizowała postulaty reformatorów i przeraziła działacz beton. do starcia obu frakcji doszło wiosną 1989 r. na placu Tiananmen, gdzie trwała ondulacja wielotygodniowa studencka manifestacja. najpierw czerwca partia postanowiła ją stłumić. Doszło do masakry, w której w całym Pekinie zginęło kilkaset, i nawet nieco tysięcy osób.
W początkach lat 90. trwało ochłodzenie, jednakowoż natomiast drugi raz nastąpiła odwilż, która objęła życie gospodarcze i kulturalne. W ostatniej dekadzie XX wieku Chiny miały najszybciej rozwijającą się na świecie gospodarkę (wzrost w tempie ok. 9 proc. rocznie). kraj – w szczególności jego nadmorska rozmiary na wschodzie i południu – przeszedł szybką modernizację. Zbudowano m.in. drugą po wujek sam jeden obwód dróg szybkiego ruchu, wprowadzono internet, telefonię komórkową. przy użyciu handlowi zagranicznemu i inwestycjom zagranicznym szybko rozwijała się m.in. produkcja ubrań, sprzętu AGD, komputerowego oraz aut. w odniesieniu do krajowych przedsiębiorstw – jak Japonii i Korei Płd. – Chiny prowadziły nie bacząc na tego politykę protekcjonistyczną, wychodząc z założenia, iż pozwoli to im uzupełnić zaległości zaległości w stosunku do zagranicznej konkurencji. W rozum tej polityki ograniczano w Chinach prześladowanie naruszeń m.in. praw autorskich i patentowych.
W sferze polityki w latach 90. wprowadzono m.in. demokratyczne wybory na najniższym lokalnym szczeblu władzy, jakkolwiek zdaniem zagranicznych obserwatorów po wielokroć są one fikcją, lub podlegają wpływom nomenklatury, przedsiębiorców, i także lokalnych rodów, które na prowincji odnawiają swoje podkopane przez czerwona utrapienie wpływy. Komunistyczna partia Chin nazywa obecnie panujący system "socjalizmem o chińskich właściwościach" i od momentu XIV zjazdu w 2003 r. pozwala m.in. biznesmenom na wstępowanie w swoje szeregi. Legitymacji takiemu postępowaniu nadaje "zasada trzech reprezentacji" Jiang Zemina.
Na przełomie XX i XXI wieku w dużym stopniu powiększył się zestaw danych wolności obywatelskich w Chinach, posunęła się również deideologizacja życia społecznego – od momentu totalitaryzmu do autorytaryzmu. Zlikwidowano wykończenie kartek zakupowych, i populacja mogą swobodnie podróżować po kraju, co wywołało największą migrację w historii ludzkości – ze wsi do miast przeniosło się 140 mln obywateli. z jego powodu zreformowano wykończenie rejestracji (tzw. hukou), kto przywiązywał obywatela do miejsca zameldowania i utrudniał mu podejmowanie pracy. nie zważając na to, migranci w miastach dzięki właz w przepisach wciąż pozostają obywatelami drugiej kategorii. Rośnie także liczba zagranicznych podróży Chińczyków, którzy w wujek sam jeden i Europie Zachodniej stanowią najliczniejszą grupę zagranicznych studentów.
Na początku XXI w. uwidoczniła się ogromna luka w dochodach i rozwoju pośród bogatym Wschodem i zbiedniałym Zachodem. Zdaniem socjologów, może ona w przyszłości sterczeć na przedzie do napięć społecznych. partia komunistyczna wciąż starsza się nie dopuścić do powstania jakiejkolwiek opozycji. Dlatego, rozgałęzienie w rozgałęzienie względnej swobody życia gospodarczego, naukowego i kulturalnego, Chiny wprowadzają cenzurę mediów, w tym – internetu.
Zobacz też: tianxia.